Hãy nhập câu hỏi của bạn vào đây, nếu là tài khoản VIP, bạn sẽ được ưu tiên trả lời.
a) Cây cối mọc xanh um
b) Chú chim bói cá có bộ lông màu xanh ngắt
c) Bầu trời mùa thu xanh biếc
d) Một vùng cỏ mọc xanh rì
xIN CHÀO, TÔI LÀ NƯỚC. THEO TÔI ANH ĐẤT NOÍ ĐÚNG VÌ THIỀU ĐẤT THÌ SAO CÂY SỐNG ĐƯỢC? NHƯNG TÔI NÓI CŨNG CÓ LÍ BỞI CÂY CỐI THIẾU TÔI SẼ BỊ KHÔ HẠN TRỪ MỘT SỐ LOÀI CÂY ĐÃ QUEN TỪ XA XƯA. VÀ CẢ CHÚ KHÔNG KHÍ VÀ CÔ ÁNH SÁNG CŨNG CÓ CÔNG. CÂY CẦN KHÔNG KHÍ THÌ MỚI SỐNG CÒN CÔ ÁNH SÁNG, CÂY CŨNG CẦN CÔ BỞI THIẾU ÁNH SÁNG KHÔNG THỂ CÓ MÀU XANH VÀ NẾU NHƯ CÂY ĐỂ TRONG BÓNG TỐI CŨNG CHẾT QUEO. NÊN TÔI CHO RẰNG CÂY CẦN CHÚNG TA.nẾU THIẾU MỘT TRONG ĐẤT,NƯỚC,KHÔNG KHÍ VÀ ÁNH SÁNG CÂY SẼ CHẾT. nÀO HÃY CHUNG TAY GÓP SỨC ĐỂ BẢO VỆ LOÀI CÂY.
HOK TỐT NHA ANH PHƯƠNG.>.<
Câu 4: Ý c (vì những hồ nước in bóng bầu trời là "những cái giếng không đáy" nên tác giả có cảm tưởng nhìn thấy ờ đó bấu trời bên kia trái đất).
trả lời nhanh giúp mik nhé! mik đang cần gấp
Hôm nào cũng vậy, khi những tia nắng ban mai bắt đầu chiếu xuống, cả gia đình em đã có mặt trong công viên để tập thể dục.
Công viên Bến Ninh Kiều nằm dọc theo con đường Hai bà Trưng uốn lượn. Buổi sáng ở đây, không khí thật trong lành. Cả nhà em bắt đầu bằng bài tập thể dục buổi sáng, sau đó là chạy bộ trong công viên. Khi ngồi nghỉ mệt, vài cơn gió thổi qua mát lạnh. Em còn nghe cả tiếng chim hót thật hay. Ở công viên, các cành lá của cây đang lao xao vui đùa cùng những chú ong, chú bướm xinh đẹp. Từ xa, em đã thấy tượng đài Bác uy nghi. Dọc theo các nẻo đường trong công viên, trên các bãi cỏ xanh biếc, những giọt sương long lanh còn đọng lại trong nắng sớm. Những nụ hoa nở rực rỡ đón chào bình minh. Hàng liễu dọc theo bờ kè phấp phới trước gió, soi bóng xuống dòng sông. Bình minh vừa ló dạng cũng là lúc những người bán hàng bắt đâu bày hàng. Những người tập thể dục có thể ngồi trên ghế đá, nhìn ra xa ngắm phong cảnh sông nước tuyệt đẹp. Phía đông, lấp ló vài tia sáng yếu ớt rồi sáng dần, sáng dần, và cuối cùng là ông mặt trời to lớn nhô lên, vươn vai chào ngày mới. Em cảm giác lòng mình lâng lâng đầy cảm xúc. Sừng sững chiếm một vùng trời rộng lớn là chiếc cần Cần Thơ kiêu hãnh dưới ánh nắng mặt trời. Các nẻo đường trong công viên như nhộn nhịp hẳn lên. Từng nhóm thanh niên đang chạy bộ. Các ông, bà lão tập thể dục dưỡng sinh. Dưới gốc cây liễu các cô trung niên đang uyển chuyển nhịp nhàng các động tác thể dục nhịp điệu. Các khóm hoa điệu đà khoe sắc dưới ánh nắng ban mai. Đâu đâu cũng nghe tiếng cười nói, chuyện trò rộn rã. Mọi người sau khi đến đây ai cũng có tinh thần sảng khoái. Tất cả bắt đầu một nhịp chuyển động mới.
Em rất vui và tự hào vì thành phố Cần Thơ có một công viên tuyệt vời như vậy. Em luôn có ý thức giữ gìn công viên Bến Ninh Kiều sạch đẹp, và em mong ai cũng vậy.
1, bao la
2,xanh thắm
3,thẳng cánh cò bay
4,vườn cây
5,cao su ( tràm )
6,tràm ( cao su )
ĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉOĐÉ...
Chị xuân về, cây cối xanh tươi trở lại sau một mùa đông lạnh giá. Chị đi đến đâu cây cối xanh tốt đến đấy. Em rất thích chị xuân.
Buổi sáng, công viên ngập tràn sức sống với những hàng cây xanh mướt đung đưa trong gió. Trên cao, bầu trời xanh biếc phản chiếu xuống mặt hồ phẳng lặng như gương. Từng chiếc lá non rung rinh, long lanh dưới ánh nắng ban mai.